بتن سبک سازه ای
کشور ایران یکی از مناطق زلزله خیز جهان محسوب می شود و بحث سبک سازی ابنیه جهت افزایش مقاومت در برابر زلزله از اهمیت به خصوصی برخوردار میباشد. استفاده از بتن به عنوان یکی از پر مصرف ترین مصالح ساختمانی در ابنیه سازهای همواره دارای مشکل سنگینی بوده است.
بتن های سبک سازه ای بتن هایی هستند که علی رغم دارابودن چگالی کمتر از ۲۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب، مقاومت فشاری بیش از ۱۷ مگا پاسکالدارند. ساخت این بتن ها صرفاً با استفاده از سبکدانه های مقاوم و سبک امکان پذیر است. بیشترین مقاومت بتن سبکدانه وقتی حاصل میشود که از سبکدانه های سازهای که مقاومت آن برابر یا بیشتر از مقاومت ماتریس سیمان باشدبرای سبک سازی بتن استفاده گردد.
بتن سبکدانه غیر سازهای
بتن های سبک با مقاومت کمتر از ۷ مگا پاسکال در رده بتن های سبک غیر سازهای طبقه بندی میشوند. این نوع بتن ها با وزن مخصوص معادل ۸۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب و کمتر، به عنوان تیغه های جداساز و عایق های حرارتی و صوتی در کف بسیار موثر هستند. این نوع بتن میتواند در ترکیب با مواد دیگر در دیوار، کف و سیستم های مختلف سقف مورد استفاده قرار گیرد. اضافه کردن ریزدانه هایی با وزن معمولی، موجب افزایش وزن بتن و مقاومت آن میشود، لیکن به منظور حصول خواص عایق بندی حرارتی(ضریب انتقال حرارت کم)، حداکثر وزن مخصوص به ۸۰۰ کیلوگرم در متر مکعب محدود میگردد.
هنگام ساخت و استفاده از بتن سبک غیر سازهای، سعی بر این است که با کاهش وزن بتوان خصوصیات عایق حرارتی را افزایش داد، اما ذکر این مطلب ضروری است که با کاهش وزن مخصوص بتن، مقاومت آن نیز کاهش مییابد. مقاومت فشاری و وزن مخصوص بتن، ارتباط نزدیکی با هم دارند و با افزایش وزن مخصوص، مقاومت زیادتری مورد انتظار است. با توجه به مقاومت به دست آمده از این نوع بتن، محل کاربرد آن تعیین میگردد.
